زن و مرد برابرند

اگر دلتون میخاد لحظه ب لحظه از جایگاه همسرتون و حضورش رو بیرون از منزل جویا شین، اگر دلتون میخاد بدونید در حال انجام چه کاریه، با چه کسی در رفت و آمدِ و با چه کسایی در ارتباط، بدونین شما هم باید این خصلت ها رو داشته باشینُ قدم به قدم هایی که بر میدارین براش بدون اینکه حتی اون بپرسه و یا بخاد بدونه بگین. این عمل با اینه شما از اون اجازه بگیرین بسیار تفاوت داره. درواقع شما با این کار اونو در جریان کلیه امور خودتون قرار میدین. انجام اون سری از کارهایی که اگر خودتون جای همسرتون باشید واقعا دلتون میخاد از همه ی کارهاش با خبر باشید. هیچ زن و یا هیچ مردی نباید به خودش حق بده که به خاطر جنسیت، قدرت، اقتدار و جایگاهش در زندگی ی سری مرتبه ای داره که اونو معاف از بیان ریز ترین مسائل خارج از منزلش میکنه. زن بودن یا مرد بودن تنها یک جنسیتِ که در کنار هم به تکامل عالی مرتبه ای برسن و به سمت یک زندگی ایده آل بکوشن و به هدف برسن. و جنسیت هیچ جوره موجب نمیشه که چیزیرو برای خودتون بهتر، برای همسرتون بد، و برعکس بدونید! و یا از همسرتون بخاین که وقتی خارج از منزل میره به شما اطلاع بده ولی شما هرگز اینکارو نکنید و علت کار خودتون رو"مرد بودن" یا "زن بودن" بدونید.

ازاینکه دلتون میخاد همسرتون در هر مکانی که حضور داره و قبل از حرکت و راهی شدن به اون نقطه شما رو در جریان بزاره، بهش بگین علت اعلام این عمل از نگاه شما چیه! بهش بگین با گفتن این که "عزیزم دارم میرم خرید" "عزیزم دارم با دوستانم میرم سینما" "عزیزم امشب با اجازت شام با جمعی از دوستان دوره ی دانشگاه در رستورانی به اسم صدف قرار داریم" "عزیزم با اجازت یه سفر دو روزه ی مجردی با جمعی از دوستانم ترتیب دادیم" "عزیزم امکانش هست من کمی دیرتر بیام خونه؟" "عزیزم میتونم در یکی از گروه های تلگرام عضو بشم؟" "عزیزم با اجازت من شام خونه ی مامانم میمونم" "عزیزم برای ی کار بانکی دارم میرم بیرون" . . .

بی ارزش ترین کار، کوچکترین کار، و هر چیزی که فکر میکنید اصلا اهمیتی نداره "باید" به همسرتون بگین. قبل انجام اون کار در جریان بزارینش. مخصوصا اون دسته از کارهایی که نیازمند حضور دسته جمعیه. به این دلیل که شما ممکنه با جمعی از دوستانتون برنامه ای ترتیب بدین که اخر هفته برید کوه، و درست بعد برنامه ریزی و حتی توافق ساعت حرکت، حالا بیاد بیارید که همسرتون در جریان هیچ یک از این برنامه ها نیس، و در حال برنامه ریزی اخرهفته و سفر به شمالِ . اون وقت برای خودتون سخته که بین رفتن به کوه و حضور در جمع مجردی دوستانه، و رفتن به سفر دلچسب شمال و گذرش در کنار همسر کدوم رو انتخاب کنید ک کمتر اذیت شین! و هر کدومش رو اگر کنسل کنید قطعا اون سفر انتخاب شده برای شما اون طوری ک باید خوش بگذره نخواهد بود. و دائما باید به دنبال فرصتی باشید برای جبران. و بار بعدی به سادگی نمیشه از همسرتون تقاضا کنید برای موافقت به سفرهای این چنینی!.

هیچ دلیلی قانع کننده نیس ک اگر شما جایی حضور داشتین ک قبلش بی هیچ اطلاعی ب همسرتون و در جریان گذاشتن اون اینکارُ انجام دادین! دلایلی مثل "وقت نشد" "عجله ای شد" "ببخشید جبران میکنم" "گوشیُ گم کردم" "تماس گرفتم ولی جواب ندادی من هم از طرفت ب خودم اجازه دادم" " پیام دادم، به دستت نرسید؟" " به مامانت گفتم عزیزم که هر وقت از خواب بیدار شدی بهت بگه" " نشد" "چی بگم! حق با توئه" "سعی میکنم تکرار نکنم"....

شما باید فقط بهش بگید"هرگز و هرگز این عمل تکراری نداره. قول میدم"

+ هر چیزی که برای خودتون ننگ، بد، زشت، ناشایست و نادرست میدونید، و مطمئن از منطق کامل اونید ، برای همسرتونم همین چیزها رو منع کنید و نخواین که داشته باشه.

زندگی به سبک آرامش...