چرا تو نه؟

آدم ها برای انجام هر کاری نیاز ب این دارن ک یکی اونا رو حمایت کنه. از نظر مالی، روحی، معنوی، اصلا از ساده ترین نظر تا محکمترین دلیل! نیاز دارند ک وقتی در اواخر انجام ی کاری کم میارن، تکیه ب اون حامی و مشوق زندگیشون بزنن ک کم نیارن. ادامه بدن، درجا نزنن! اما این حامی کیه و چقدر حضورش پر رنگ باید باشه مسئله ی مهم این بحث ماست.

حامی ی فرد، در زندگی متاهلی قطعا باید همسر و شیریک زندگی اون باشه. چرا ک نیازمند ارائه تمامی حس های واقعی و حمایت های درونی و بیرونی از جانب همسرِ. نه به خودتون و نه به همسرتون اجازه ندید ک کسی غیر شما این نقش مهم و بسیار ضروری رو برعهده بگیره. اونقدر قوی و جسور باشید ک در کنار همه ی مشکلات، یک تنه حامی و تکیه گاه اون باشید. همیشه پلی ب سوی موفقیت هاش باشید، یک پله ب سمت خوشبخت شدن و دست یابی ب اون هدف مثبتی ک همسرتون در سر داره، شما هرگز نباید نقش یک سد، یک مانع، یا یک مخالفِ در انجام کارها و اقداماتش باشید. البته اگر این اقدام و هدف درصورت انجام گرفتن ممکنه ب خودش، ب شما، یا ب بنیان محکم خانوادگیتون آسیبی وارد کنه شما خواسته یا ناخواسته مجبورید به عنوان یک سد و دیواره ی دفاعی بسیار محکمی مانع از انجام کارش بشید اما در ابتدا هدفتون رو از انجام این کار باید بهش اعلام کنید.

بعد از انجام هر کار و موفقیتی ک در انتها به همراه خواهد داشت، تمامی لذت را شماخواهید برد، شمایی ک وجودیتتان موجب این پیروزی شده است. وجودیتتان در کنار تلاش همسرتان. از خوشی ها و لذت های کوچک و بزرگ او، پیشی نگیرید، و آنرا با خودخواهی با میل و خواسته های خودتان تغیر ندهید. بیاد داشته باشید شما تنها کسی هستید که میتوانید در کنارش تا آخر عمر باقی بمانید. برای باقی ماندن و دلسرد نشدن، برای فرار نکردن و نزدیک بودن باید راه را باز کرد... اعتماد را ساخت، اعتقاد را بنا کرد، و آنگاه شانه به شانه از پله های موفقیت بالا بروید.

+ توجه و محبت در هر جای این گوشه کنارها ب قیمت ارزان و گران ب حراج گذاشته میشود، میل شماست ک صاحب کدام محبت باشید! محبتی گران و حلال ک از سوی شریک زندگیتان است و تا همیشه ی عمر متعلق به شماست، یا محبت حرام و ارزان ک به اندازه سنگ و ریگ خیابان فراوان استُ نه تنها شما، بلکه هزارنی چون شما در آن محبت شریک هستند. همیشه "یک" ، "تنها" ، "فقط" ِ زندگی همسرتان باشید..

میعاد داد

زندگی به سبک آرامش...